Eternity awaits! – something to ponder …

During the month of November, we walk pensively along silent aisles at tranquil cemeteries. We stop for a brief moment, when our attention is directed toward a grave marker of an old tomb covered by fallen leaves. On this damaged tooth that pierces the gravesite, we find an appropriate inscription: "Time is running out; eternity waits." Death is inherent in our lives, as it is the end of our journey on this earth.

With the first cry of an infant’s life, the clock hands mark his progress on the road to eternity. At that instant this new person receives his life’s calling – a call to holiness. Furthermore, he is given a free will, which can be used to shape his holiness.  

(więcej / read more)

Pusty grób – rozważanie na Wielkanoc

W rozważaniach z ubiegłej niedzieli pisałem, że Piłat umył ręce, zrzucając z siebie winę za ukrzyżowanie Jezusa. Jednocześnie przypominamy sobie słowa Setnika, który stwierdził: Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym. Dzisiaj z ogromną radością stwierdzamy, że grób gdzie złożono ciało Jezusa jest pusty. Jego misja skończona. Oto wielka tajemnica wiary! Serce moje w tym momencie bije szybciej. Jezu, nie ma Ciebie w grobie. Teraz już wiem, jestem pewien, że Ty mnie odkupiłeś. Dałeś mi szansę. Dziękuję Ci Panie! Dziękuję, że również w moim życiu mogę dźwigać krzyż cierpienia, wypełniać z pokorą Twoją świętą wolę. Mam nadzieję, że swoim życiem zasłużę na zbawienie. (więcej / read more)

Piłat umył ręce – rozważanie na Niedzielę Palmową

Oto już Niedziela Palmowa. To w ten dzień Jezus wjeżdżał uroczyście na grzbiecie osiołka do Jerozolimy, witany z radością przez mieszkańców tego miasta. Nic w tym momencie nie wskazywało na zbliżającą się tragedię. Nic nie wskazywało na to, że ci sami ludzie którzy wiwatowali na cześć Jezusa, za kilka dni będą wołali aby Go ukrzyżować. Gdzieś tam z okna pałacu, na przybywającego do Jerozolimy Jezusa, spoglądał z kamienną twarzą i zimnym wzrokiem Piłat. (więcej / read more)

Ty, któryś gorzko na krzyżu umierał – rozważanie – 5 niedziela Wielkiego Postu

W Ewangelii świętego Jana, słyszymy słowa Jezusa który mówi: „ …A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie” ( J 12,32 ). Powiedział to, by pokazać jaką śmiercią miał umrzeć. Jak już pisałem, odbył się sąd nad Jezusem. Potem Piłat kazał Go ubiczować, i wydał na ukrzyżowanie. Jezus tak jak zapowiadał, został „nad ziemię wywyższony”. Była godzina trzecia po południu, gdy Jezus „skłoniwszy głowę oddał ducha” ( J 19,30 ). (więcej / read more)

Jezus oprawcom wydany – rozważanie na 3 niedzielę Postu

Piłat kazał Jezusa ubiczować, a potem ukrzyżować. To on, ostatecznie wydał wyrok i skazał Jezusa na śmierć. Jezus odarty z szat, zostaje wystawiony na drwiny tłumu. Samotny, opuszczony przez najbliższych, poniżony. Stawiany pod pręgierzem oskarżeń, nie broni się. Milczy, poddając się z pokorą woli Ojca. Wypełnia Jego wolę świadomie i z miłością. Serce Jezusa przepełnia pragnienie odkupienia całego ludu tej ziemi. W „Gorzkich żalach” śpiewamy: „Stoi przed sędzią Pan świata wszystkiego, Cichy Baranek, z wzgardzenia wielkiego, przez białą szatę, w którą jest odziany, głupim nazwany”. (więcej / read more)

Jezus skazany – rozważanie na 2 niedzielę Wielkiego Postu

Jak pisałem w rozważaniach w ubiegłą niedzielę, Jezusa postawiono przed sądem nie po to, żeby badać i sądzić zgodnie z prawem i przepisami, lecz aby nadać pozory prawa wyrokowi, który wcześniej został wydany. Jezusa osądzono i wydano wyrok.

Piłat kazał Jezusa ubiczować, a potem wydał na ukrzyżowanie ( por. Mt 27,26; Mk 15,15 ). Bardzo krótko jest to powiedziane, bo przecież nawet najdłuższy opis nie byłby w stanie przedstawić całego okrucieństwa sceny biczowania. Po biczowaniu „żołnierze namiestnika zabrali Jezusa z sobą do pretorium i zgromadzili koło Niego całą kohortę. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę.

(więcej / read more)

Postanowili Jezusa zabić – rozważanie na 1szą niedzielę Wielkiego Postu

W jednym z moich artykułów, ukazując problemy związane z naszą wiarą, postawiłem pytania: dlaczego odrzucamy Jezusa? Czy nadzieja życia wiecznego, wieczna miłość i nieśmiertelność jaką nam daje, nie są człowiekowi do niczego potrzebne? Dlatego przedmiotem dzisiejszych rozważań w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu,  niech będzie sąd nad Jezusem.  
Jezusa bowiem postawiono przed sądem  nie po to, żeby badać i sądzić w zgodzie z prawem i przepisami, lecz aby nadać pozory prawa wyrokowi, który wcześniej został wydany. Już dawno postanowiono Go zabić. Kajfasz podjął ostateczną decyzję kilka dni prędzej, po wskrzeszeniu przez Jezusa Łazarza.   

(więcej / read more)

Tyś jest mój Syn umiłowany – rozważanie

W tych dniach wspominamy chrzest Jezusa w wodach Jordanu. W czasie chrztu Jezus objawił się Narodowi Wybranemu jako prawdziwy Mesjasz namaszczony Duchem Świętym: „W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos < Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie >” ( Mk 1,9-11 ). Objawiwszy swoje posłannictwo, Jezus rozpoczął okres działalności publicznej.

W Starym Testamencie bardzo często uwydatniała się funkcja oczyszczająca wody. Pojawiała się tutaj z okazji tych wydarzeń, które później będzie się uważać za typy chrztu. Do takich wydarzeń należy np. potop lub przejście przez Morze Czerwone. Często Prawo nakazywało obmycia rytualne, które oczyszczały i otwierały drogę do sprawowania kultu. Również prorocy zapowiadali wylanie wody, oczyszczającej z grzechu ( Zch 13,1 ), a Ezechiel wiązał to eschatologiczne obmycie z darem Ducha Bożego ( Ez 36,24-28; por. Ps 51,9 ).

(więcej / read more)

Nadszedł dla Maryi czas rozwiązania – rozważanie

Już stół przygotowany do wigilijnej wieczerzy, domownicy odświętnie ubrani. Dzieci noski przykleiły do szyby, by szybciej zobaczyć pierwszą gwiazdkę na niebie. Na sianku, leży biały opłatek. Choinka z radością migocze kolorowymi lampkami. Wyczuwa się radosny nastrój, wzruszenie nie pozwala mówić. Ciszę przerywa kolęda śpiewana przez domowników zgromadzonych wokół stołu. Łamiącym się głosem, dziadek zaczyna czytać: „ W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie….”. Potem bierze w drżącą rękę opłatek,

(więcej / read more)

Przyjął ciało z Maryi Dziewicy – rozważanie

Kończy się czas adwentowego oczekiwania na przyjście Pana, w adwentowym wieńcu palą się już cztery świece. Nadchodzi tak długo oczekiwany dzień. Maryja porodzi swego pierworodnego Syna, któremu nada imię Jezus. W dzisiejszej Ewangelii, słyszymy bowiem znamienne słowa wypowiedziane przez Maryję w obecności Anioła: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa” ( Łk 1,28 ).

Ludzkość boleśnie doświadczona przez grzech, od dawna oczekiwała na zbawcze działanie miłosiernego Boga. Bóg wypełnił swoje zbawcze obietnice. Zrealizował swój odwieczny plan: „Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, (…) abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo” ( Ga 4,4-5).

(więcej / read more)

Czas duchowego przygotowania – rozważanie

Kolejny już raz w naszym życiu stajemy u progu Adwentu, czasu radosnego oczekiwania i duchowego przygotowania się na świętowanie przyjścia na świat Syna Bożego, narodzonego z Maryi w ubogiej grocie w Betlejem. Jest to jednocześnie dla nas , czas nawrócenia i odnalezienia często gdzieś zagubionej wiary, odbudowania wiary słabej, wyjścia z duchowego lenistwa.

W liturgii adwentowej Kościół woła: „Wzbudź swą potęgę i przyjdź nas zbawić”. To wezwanie, powinno stanowić dla nas myśl przewodnią w I i II niedzielę Adwentu. Chociaż słowa te przepojone są zgrozą i wizją końca świata, to jednak proroctwo kończy się słowami: „Gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21,28). 

(więcej / read more)

Chrystus Król Wszechświata

Dscf3880Dzisiejsza niedziela poświęcona jest Chrystusowi Królowi Wszechświata. Kończy się kolejny rok liturgiczny w Kościele. Za tydzień będziemy już przeżywali pierwszą niedzielę Adwentu. Poświęćmy więc dzisiejsze rozważania Chrystusowi i przybliżmy sobie pojęcie królestwa Bożego.

Bóg poprzez różne wydarzenia, a zwłaszcza przez proroków obiecywał, że w „czasach mesjańskich” wybawi człowieka. Kiedy czas się wypełnił, Bóg zrealizował swój odwieczny plan. „Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty (…) abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo” ( Ga 4,4-5). Potwierdza to Jan Ewangelista mówiąc,: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. (…) Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami”. Tak więc odwieczne Słowo Boże stało się człowiekiem. Potomek Abrahama i Dawida został włączony w ludzką historię. Swoją ziemską działalność Jezus Chrystus rozpoczął od głoszenia i przybliżania ludziom Królestwa Bożego:

(więcej / read more)

Po drugiej stronie życia–rozważanie

W listopadowe dni, zadajemy sobie pytanie: co się dzieje gdy człowiek umiera? Ten ostatni moment w życiu, człowiek przeżywa sam. Brak akcji serca, zanik oddychania, zakończenie czynności mózgu. Czy jednak powyższe zdanie mówi nam wszystko o śmierci? Biblia nie wnosi nic nowego w tym zakresie do medycznego określenia momentu śmierci, jednak posługuje się obrazami, powodując, że zbyt po ludzku rozumiemy i wyobrażamy sobie śmierć i życie wieczne. Trzeba więc ciągle badać, jaki rzeczywisty sens kryją te obrazy. Święty Paweł mówi: „Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś / zobaczymy / twarzą w twarz. Teraz poznaję po części, wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany”(1Kor 13,12).

(więcej / read more)

Wieczność czeka – rozważanie…

allsW listopadowe dni, w zadumie będziemy przemierzali alejki cichych, uśpionych cmentarzy. Zatrzymamy się z pewnością na chwilę, gdy naszą uwagę przykuje pokryta spadającymi liśćmi, płyta starego grobowca. Być może na zniszczonej zębem czasu nagrobnej płycie, odnajdziemy napis: „Czas ucieka wieczność czeka”. Śmierć jest przecież wpisana w nasze życie doczesne, jako kres wędrówki po tej ziemi.

Wraz z pierwszym krzykiem niemowlęcia rozpoczyna się czas jego życia, rozpoczyna się droga do wieczności. Wtedy człowiek otrzymuje najważniejsze powołanie swego życia – powołanie do świętości. Posiada również wolną wolę, którą może wykorzystać do kształtowania swojej świętości. Może niestety również odwrócić się od Boga swego stwórcy, odpłynąć w grzech i nieprawość. Często źle ustawiona hierarchia wartości powoduje, że Bóg stawiany jest w naszym życiu na ostatnim miejscu. Zapominamy, że jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko inne jest na właściwym miejscu. Jezus ostrzega bardzo wyraźnie: „Czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże” (Mk 1,15; por. Łk 4,21).

(więcej / read more)

Ty jesteś Piotr…

PP Przed nami uroczystość Apostołów Piotra i Pawła. Mamy jeszcze w pamięci wspaniałą postać następcy świętego Piotra, ukochanego Papieża Jana Pawła II, dlatego osoba świętego Piotra jest nam bliska, a jego biografia bardzo ciekawa. Pragnę więc w tym miejscu ukazać głębię jego osobowości, na przykładach które znamy doskonale z Pisma Świętego Nowego Testamentu.

Piotr siedzi w lochu, przykuty łańcuchami do ściany. Doszedł do kresu swej drogi i wnet spotka się z Panem. Nazajutrz mają go ukrzyżować. Poprosi oprawców, by ukrzyżowali go głową w dół, gdyż jak twierdzi nie jest godzien umierać jak Jezus. Dziękuje jednak, że może Go naśladować.

(więcej / read more)



NEED a TUTOR?

ENGLISH POSTS

ADS // REKLAMY