Koncert Echo Sacrosongu

W naszej parafii gościliśmy chór i orkiestrę „Echo Sacrosongu, którego misją jest promocja polskiej kultury oraz ewangelizacja za pośrednictwem muzyki, śpiewu i tańca. Zespół zaśpiewał podczas mszy świętej o godzinie 10:15 oraz wystąpił z koncertem w auli szkoły Św. Stanisława Kostki w Brooklynie o godzinie 11:30. Zarówno na mszę świętą i na koncert przyszło nieoczekiwanie dużo ludzi, którzy z radością serca mogli wsłuchiwać się w piękną muzykę i słowa przesłania zespołu, którego ewangelizacyjny występ opowiadał o stworzeniu świata oraz Świętej Rodzinie. Zespół wystąpił pod batutą nowego dyrygenta prof. Andrzeja Szypuły. Założycielem grupy, opiekunem duchownym i motorem działania jest ks. salezjanin Andrzej Szpak.

(Fragment ich koncertu z kościoła w Rzeszowie na YouTubie)

Fragment ich koncertu w sali szkoły Św. Stanisława Kostki, Brooklyn

ZDJĘCIA Z WYSTĘPÓW NA STRONIE PARAFIALNEJ GALERII ZDJĘĆ

Grupa liczy 60 osób ( w Stanach jest ich 45) – w przeważającej większości młodzieży szkolnej, studentów z Rzeszowa i okolic. Zespół w swoim repertuarze posiada 80 pieśni i kolęd napisanych przez polskich kompozytorów. Zespół ma na koncie ponad 130 występów w Polsce, jak i poza jej granicami – to miasta gdzie grali koncerty: Kijów, Lwów, Wilno, Praga, Medjugorje,Wiedeń, Budapeszt, Dusseldorf, Turyn, Marsylia, Paryż, La Salette, Amsterdam, Bruksela, Barcelona, Lourdes, Berlin, Kopenhaga, Malme i wiele innych miast Europy. W 2011 roku zespół udał się do Indii, gdzie koncertował zarówno w kaplicach chrześcijańskich, jak i w hinduskich świątyniach.

W Stanach Zjednoczonych ma zamiar zasiać ziamo Sacrosongu w polskich parafiach na terenie New Jersey, Nowego Jorku, Pensylwanii, Connecticut i w kanadyjskim Toronto. Wstęp na ich koncerty jest wolny, obecność obowiązkowa – jak mówi ks. Szpak. "Kto wie, może ziarnko przyniesie plony i ktoś zapragnie kontynuować dzieło Jana Pawła II za oceanem? zastanawia się ksiądz Andrzej. – Jeżeli się chce działać dla Boga i dla dobra bliźniego, to Pan Bóg zaczyna działać przez nas, przez nasze usta, przez nasze ręce".

Sacrosong był w latach 60 festiwalem religijno-kulturowym opartym o ideę Święta Stworzenia Świata i Człowieka mającego łączyć narody i twórców kultury wokół Boga. Jego twórcą był łódzki duszpasterz akademicki ksiądz Jan Palusiński w 1969 roku. "Sacrosong jest radosnym świętowaniem, misją zabawy, przyjaźni i konkursu – tak o swoim dziele wypowiadał się ks. Palusiński. – Pragnie on przypomnieć, że w zabawie czy rozrywce nie powinno zabraknąć wartości bożych zawartych w błogosławieństwach". Wielkim orędownikiem trzydniowego festiwalu, który corocznie odbywał się w różnych miastach w Polsce, był kardynał Karol Wojtyła. Do momentu wyboru na papieża fundował on główną nagrodę oraz własnoręcznie wypisywał wyróżnienia i dyplomy dla uczestników i laureatów koncertu. Przez 10 lat powstało w sumie ponad 500 piosenek i pieśni religijnych oraz 50 mszy. Festiwalowi laureaci koncertowali po całym kraju pod szyldem "Echo Sacrosongu", ale po tym jak Jan Paweł II znalazł się w Watykanie, Sacrosong stracił zarówno swojego głównego promotora, jak i wiele na popularności. Rozpoczął się chudy okres, w którym Sacrosong o mały włos nie zniknął z festiwalowej mapy. W 2000 roku wołanie Jana Pawła II "Ratujcie Sacrosong!" usłyszał salezjanin ksiądz Andrzej Szpak. Obejmując stery w nowej parafii pw. Opatrzności Bożej w Rzeszowie postanowił zmierzyć się z wyzwaniem i natychmiast założył kościelną scholę. Potem z pomocą nauczycieli szkół muzycznych wyćwiczył ze swoim chórem 10 pieśni i piosenek, które w sierpniu 2001 roku z dumą i radością zaprezentowali przed papieżem w Castelgandolfo. "Jan Paweł II powiedział nam wtedy: ‘ Jesteście wielcy, a już chciałem zwątpić, że jeszcze kiedykolwiek usłyszę Sacrosong!’ – wspomina kipiący energią i pomysłami salezjanin. – To wyróżnienie stało się dla nas siłą w utrzymaniu kondycji do dzisiaj". Rok temu zespołowi stuknęło 10 wiosen. Zespół kultywuje dzieło Jana Pawła II, nawołując do pokojowego współżycia wszystkich narodów i religii, budowy cywilizacji miłości i współdziałania na rzecz poprawy warunków życia – zwłaszcza najuboższych. Ma także na celu rozpowszechnianie polskiej kultury narodowej.